Hodowla i uprawa marihuany

  1. Spis tresci:

  2. odmiany

  3. nasiona, gatunki, róznice, wybór

  4. ziemia, rodzaj, przygotowanie, nawozenie

  5. kiełkowanie nasion, wysadzanie sadzonki

  6. woda - podlewanie, częstotliwosc, ilosc

  7. Swiatło

  8. temperatura

  9. ksiezyc

  10. przycinanie

  11. kwitnienie, róznice mesko-zenskie

  12. zbieranie, suszenie, przechowywanie

  13. Sinsemilla, cykl zycia i uprawa

  14. techniki zapylania

  15. rozgałezienie, sadzonki, odnózki

  16. odrosty

  17. hodowla na siatce

  18. sukces !


ROZDZIAŁ 1 - odmiany

1.Konopie Colombian

Marihuana ta często bywa bez nasion, jednakże nasiona tego gatunku są w sprzedaży. Rośliny tego gatunku są wysokie, gęste z długą łodygą główną i gęstymi poziomymi odrostami. Liście są długie, ząbkowane, w delikatnym kolorze zielonym. Kwitnie późno w ciepłych rejonach Ameryki Południowej. Jest nieczuła na zmiany cyklu dnia jesienią. Ze względu na poziomy kierunek odgałęziania oraz długi cykl dorastania roślina ta wytwarza duże kiście kwiatowe (topy) wokół łodygi. Zarówno importowana jak i hodowana w domu lub szklarni jest często bardziej uspokajająca niż inne gatunki. Jest to spowodowane wyższą zawartością CBN i CBD (cannabiolic i cannabidiolic). Suszenie na słońcu i w dużych pryzmach (kompost) ma wpływ na wyższe CBN, natomiast źle wpływa na THC.

2.Konopie indyjskie Hindu Kush Range (Afganistan i Pakistan)

Ganja ta dorasta do 3 m wysokości. Odmiana doskonała do produkcji haszyszu, który wytwarza się z żywicy pokrywającej żeńskie kwiaty i przylega do nich ściśle. Odmiana ta jest klasycznym przykładem konopi indyjskich. Charakteryzuje się krótkimi szerokimi roślinami z masywnymi zdrewniałymi łodygami o gęstych odrostach. Łodyga główna dorasta do 1,4-1,6 m, natomiast górne odgałęzienia rosną ukośnie w górę i osiągają długość łodygi głównej. Liście ząbkowane, ciemnozielone, 5-9palczaste, ułożone koliście, bardzo szerokie. Powierzchnia dolna liścia jest jaśniejsza. W pewnym stopniu przypominają liście klonu. Kiście kwiatowe (topy) są silne, pojawiają się na całej długości odrostów i są bardzo mocno nasycone żywicą. Cechą charakterystyczną jest wczesne dojrzewanie i wysoka ilość wytwarzanej żywicy bogatej w THC. Odmiana ta jest wysoce ceniona przez hodowców, ponieważ doskonale krzyżuje się z gatunkami rosnącymi w klimacie północnym (nasza strefa YEA!!). Gryzący zapach pojawia się już w fazie sadzonek i utrzymuje się przez całe życie tak w męskich, jak i w żeńskich roślinach. Zdarza się, że w początkowej fazie roślina wydaje słodkawy aromat, ale dotyczy to tylko pierwszej fazy wzrostu. Krępa budowa, wczesne dojrzewanie i wysoka zawartość żywicy sprawia że odmiana ta jest pożądana przy tworzeniu hybryd.

3.Centralno-południowe Indie

Odmiana ta jest bardzo popularna w Indiach. Ganja (czyli kwitnące szczyty konopi) hodowana jest najczęściej w uprawie beznasiennej - sinsemilla. Po wysuszeniu używana jest najczęściej jako produkt konsumpcyjny, a nie przetwarzana na haszysz. Rośliny są wysokie i szerokie, z łodyga główną dorastają do 3,8 m i rozłożystymi odrostami. Liście są średniozielone, 7-11palczaste. Aromat i smak jest pikantny, wysoce psychoaktywny.

4.Jamajka

Uprawiana w 2 odmianach: zielonej i brązowej. Popularne odmiany są żylaste i brązowe. Przypomina odmianę kolumbijską, a różnice są tylko w kształcie liści, nasionach i ogólnej morfologii. Gatunek ten jest od kolumbijskiej wyższy, delikatniejszy i w jaśniejszym odcieniu zieleni.

5.Kenia - Kisumu

Gatunek ten ma grube liście w dużej gamie odcieni. Charakteryzuje się psychoaktywnością mózgową i słodkawym smakiem. Powszechnie występują obojnaki.

6.Liban - Lebanon

Rzadko uprawiany. Krótkie i smukłe rośliny z grubymi łodygami i słabymi odrostami. Posiada szerokie średniozielone liście. Odmiana wcześnie dojrzewająca z dużymi kielichami kwiatów (topy). Własnościami przypomina odmianę Hindu-Kush.

7.Malawi-Afryka

Mocna w smaku i pełna psychoaktywna moc. Rośliny ciemnozielone średniego wzrostu z mocnymi odgałęzieniami. Słodkawy smak i zapach olbrzymich kielichów kwiatowych. Liści wysmukłe i delikatne. Odmiana żółto-zielona późno dojrzewająca.

8.Meksyk

Rośliny bardzo duże w szerokiej gamie odcieni zieleni. Długie liście średniej szerokości. Dojrzewa wcześniej od kolumbijskiej. Wytwarza dożo długich kwiatowych kiści o dużej zawartości psychoaktywnej żywicy.

9.Maroko-Rif Mountains

Rośliny dorastają do 2,5 m, słabo rozgałęzione podobne do Hindu-Kush. Odmiana bardzo nasienna. Produkuje się z tego haszysz.

10.Nepal

Rośliny wysokie dorastające do 3,2 m, z długimi słabo rozgałęzionymi odrostami. Żywica silnie psychoaktywna. Doskonałe hybrydy tworzy się w połączeniu z odmianą tajlandzką.

11.Rosyjska-cannabis ruderalis

Rośliny niskie 10-15 cm. Krótki cykl życia od 8-10 tygodni. Szerokie zmniejszone liście. Rośnie i dojrzewa szybko. Kwitnie po 7 tygodniach. Duża zawartość CBD i niska THC.

12.Południowa Afryka

Odmiana "Dagga" jest bardzo ceniona. Niektóre odmiany dojrzewają wcześnie i mają słodkawy smak. Jasnozielone smukłe liście-słodkawy aromat.

13.PołudniowoWschodnia Azja - Laos, Kambodża, Tajlandia, Wietnam

Gatunek charakteryzuje się wysoką wyginającą się łodygą, oraz gęstymi odrostami. Duże ząbkowane 9-11 palczaste liście w kształcie dłoni. Pojedyncze listki przypominają ogon aligatora. Odmiana późno dojrzewająca (często gnije). Gatunek silnie psychoaktywny, świetnie nadaje się na krzyżówki. Słodkawy cytrynowy smak, nadaje się do uprawy w szklarni.

14.SKUN

Intensywny smak, zapach, duża wartość psychoaktywna.


ROZDZIAŁ 2 - nasiona, gatunki, RÓŻNICE, WYBÓR

Rośliny dzielą się na męskie i żeńskie. Jedynie żeńska ma właściwości narkotyczne. Męska tylko zapyla (powstają nasiona). Jeżeli utworzymy hodowle o którą nie zadbamy (nie usuniemy roślin męskich) to uprawa zostanie zapylona samoczynnie i wystąpi duża obfitość nasion. Żeby osiągnąć dobre wyniki należy stosować następujące zasady:

Najlepszymi nasionami do hodowli są te które znajdują się wzdłuż głównej łodygi, u podstawy kiści kwiatowych ponieważ kwiaty kwitną w tych miejscach najwcześniej przez wcześnie dojrzałe pylniki.

Gatunki nasion:


ROZDZIAŁ 3 - ZIEMIA, RODZAJ, PRZYGOTOWANIE, NAWOŻENIE

Ziemia musi być dobrze spulchniona i żyzna. Bogata w azot, potas, wapń i fosfor. Ziemia musi mieć odczyn obojętny (ani zasadowy ani kwaśny). Konopie i kapusta rosnące obok siebie dobrze na siebie oddziałują (konopie sadzić należy na ziemi takiej gdzie sadzimy kapustę). Jeżeli chcemy wysiać konopie na nieużytkach (utajone pola itd.), dobrą wskazówką żyzności gleby jest zdrowa, i wysoka pokrzywa. W takim miejscu po wykarczowaniu, przekopaniu i wypieleniu, możemy być pewni że wysiew się przyjmie i osiągniemy sukces (metoda nie polecana). W przypadku hodowli w szafie, na strychu, piwnicy ziemie należy odpowiednio przygotować. Najczęściej stosuje się gleby o wysokiej jakości, lecz trzeba ją podać sterylizacji:

- jednym ze sposobów jest podgrzanie ziemi w piekarniku do temp. około 82 stopni Celsjusza i pozostawienie na 30 minut. Należy jednak uważać żeby ziemi nie przegrzać (zabije związki odżywcze i powstaną związki toksyczne).

- rozcieńczenie formaliny z wodą w stosunku 1:30 a następnie polanie tym roztworem ziemi. Po tej czynności należy ziemię spłukać wodą (nie wypłukać!!).

UWAGA !!! Kiedy liście rośliny żółkną to gleba ma odczyn kwaśny i trzeba ją nawapnić. Środki uszeregowane ze względu na skuteczność to: - gaszone wapno, kreda, sproszkowany wapień, skorupki od jajek.

Ziemie słabszego gatunku oraz na plantacjach otwartych należy nawozić (nie wcześniej niż po 3-4 tygodniach). Jeżeli stosujemy stopniowe nawożenie np. przez kroplówkę lub uprawę bez ziemi na wacie mineralnej, należy podawać azot, fosfor, potas i wapń w ilości zależnej od kolejności. Roślina przed kwitnieniem potrzebuje mniej azotu na korzyść potasu i fosforu. Hodowla dżdżownic jest bardzo pomocna ze względu na dotlenianie ziemi, jak i przerabianie jej na dobrze przyswajalną przez roślinę.


ROZDZIAŁ 4 - KIEŁKOWANIE nasion, wysadzanie sadzonki

Nasiona należy włożyć pomiędzy 6 płatków ligniny nasączonej wodą, a następnie pozostawić w ciemnym i ciepłym miejscu na okres 1-2 góra 3 dni. Nasiona kiełkują od 12h do 7 dni. Zaraz po ukazaniu się małego, białego kiełka należy nasiona umieścić w ziemi uważając by nie uszkodzić kiełka. Nasiona sadzimy na głębokość 2-5 cm. Należy pamiętać by lignina jak i ziemia były przez cały czas wilgotne. Nasiona które kiełkują pierwsze są zazwyczaj najsilniejsze i najlepsze. Jeśli roślina nie zaczyna gwałtownie swojego wzrostu, to zazwyczaj nie osiąga swoich pełnych możliwości. Nasiona można kiełkować bezpośrednio w ziemi. Należy je wcześniej zamoczyć w wodzie na 1-2 h, następnie umieścić w ziemi na odpowiedniej głębokości, lekko ugnieść i dobrze podlać. Jeżeli sadzimy bezpośrednio w ziemie, należy dbać, by w początkowym okresie - do 7 dni - ziemia była wilgotna (nie błoto!!!).


ROZDZIAŁ 5 - woda - podlewanie, CZĘSTOTLIWOŚĆ, ILOŚĆ

Woda do podlewania powinna być czysta, bogata w minerały i stancje śladowe. Im lepsza woda, tym lepiej. W pierwszej fazie należy podlewać często - nawet codziennie. Później, gdy rośliny będą większe - a więc i korzeń będzie dłuższy - należy podlewać wtedy, gdy będzie sucho na głębokość 10 cm (przeciętnie 1 raz na tydzień). Podlewać należy konkretnie - "raz, a dobrze" - a nie po trochu, ponieważ woda paruje i nie dociera do niższych partii ziemi, czyli do szczytu korzenia.


ROZDZIAŁ 6 - ŚWIATŁO

Światło ma ogromny wpływ na wszystkie rośliny, a więc i konopie. Im więcej światła tym lepiej. Ilość światła sztucznego (czas naświetlania) lub długość letnich dni ma decydujący wpływ na wczesne kwitnienie i podział, na rozwój płciowy. Ważne by zachować odpowiedni cykl świetlny. Kwitnienie zaczyna się po ok. 2-2,5 miesiącach, gdy stosujemy max 12h zaciemniania. Gdy 14h ciemności - kwitnienie występuje po 3,5-4 miesiącach. Nie jest znany mechanizm działania, jednakże roślina potrzebuje minimum 10h światła, aby nastąpiła produkcja THC. Natomiast faza ciemności potrzebna jest do uzyskania kwiatów i nasion. Przy hodowli w szafie lub na podobnych plantacjach można stosować światła 24h na dobę, bez fazy ciemnej. Sposób ten uniemożliwia rozwój nasion i komplikuje proces kwitnienia.

Optymalne światło dostaje w połowie czerwca, gdy dni są dłuższe, a noc krótka. Niektóre odmiany konopi mają specyficzny cykl życia i te odmiany kwitną dwa razy do roku i dwa razy do roku powtarzają cykl życia. Współczesne badania wskazują na to, że konopie rosnące pod 12h światłem produkują 2 razy więcej THC niż roślina rosnąca pod światłem 10 godzinnym. Przy uprawach tzw. przenośnych można stosować dodatkowe naświetlanie sztuczne (oprócz naturalnego dziennego), aby uzyskać optymalny cykl świetlny. Lepszym oświetleniem świetlnym jest jarzeniówka dająca zbliżone światło do naturalnego, dziennego.


ROZDZIAŁ 7 - temperatura

Konopie są roślinami ciepłolubnymi. Temperatura w jakiej rosną, waha się od 27-55 stopni. Za idealną uważa się temp. między 38-45 stopni. Należy pamiętać że niektóre urządzenia grzewcze produkują szkodliwe dla uprawy promienie. Najważniejsze jest to by temp. nie była niższa niż 25 stopni, ponieważ rośliny rosną wolniej i ich jakość jest gorsza. W przypadku hodowli domowej nie należy zbytnio wysuszać powietrza w jakim rosną rośliny. W późniejszej fazie jest to pożądane, szczególnie w okresie końcowym - przed zbiorem. Kiedy powietrze jest suche, zwężają się blaszki na liściach, dzięki czemu zwiększa się produkcja żywicy.

Rośliny potrzebują zarówno tlenu jak i dwutlenku węgla - można stosować gaz z butli. Naturalnym sposobem jest częste przebywanie z rośliną (szczególnie przy uprawie w szafie).


ROZDZIAŁ 8 - KSIĘŻYC

Księżyc ma wpływ na hodowlę; nie decydujący ale jednak. Księżyc ma 4 fazy, które występują w 4 tygodniach. Faza pierwsza czyli nowiu; następny tydzień to kwarta i następny pełnia. Najlepszym okresem do sadzenia jest faza 1 i 2, natomiast wszelkie prace ogrodnicze - tj. przesadzanie, przycinanie, pielenie, zbieranie itp. - należy wykonywać w fazach 3 i 4. Jest to część uprawy biodynamicznej. Uprawa ta polega - z grubsza rzecz biorąc - na uwzględnieniu oddziaływań planet Układu Słonecznego na cykl życia rośliny.


ROZDZIAŁ 9 - przycinanie

Przycinanie polega na usunięciu szczytu rośliny lub rozgałęzień i ma na celu zwiększenie gęstości rośliny kosztem wysokości. Najbardziej popularna metoda to usunięcie topa rośliny (najwyższego punktu [mały punkt na szczycie rośliny]). Pierwszego przycięcia dokonywać najlepiej po 3 tygodniach od posadzenia w ziemi. Dalszych przycinań dokonuje się - tak łodyg głównych jak i bocznych - gdy osiągną one wielkość przewidzianą dla danego kszaka. W miejscu usunięcia topa zaczyna wyrastać nowa para szczytów, która wydłuża się o 2 nowe odgałęzienia. Roślina wolniej rośnie wtedy w górę, a bardziej na boki. Nie można przycinać rośliny w późniejszych okresach - szczególnie w okresie kwitnienia gdyż proces ten zostanie opóźniony lub uniemożliwiony. Przycinania dokonujemy za pomocą żyletki, pęsety lub małych nożyczek. Należy szczególnie uważać by nie uszkodzić niższych partii rośliny.


ROZDZIAŁ 10 - KWITNIENIE, RÓŻNICE MĘSKO-ŻEŃSKIE

ROŚLINA ŻEŃSKA - wypuszcza białe, przezroczyste słupki kwiatowe u nasady liści w formie kiści kwiatowych, które na skutek przekwitania zmieniają kolor na rudobrązowy. Kwiaty te są mocno oblepione żywicą bogatą w THC. Na skutek różnych czynników (temperatura, dojrzewanie) liście znajdujące się w pobliżu kiści kwiatowych również pokrywają się żywicą w postaci białego kleistego nalotu. W przypadku zapylenia pylnikiem z rośliny męskiej w miejscu kwiatu pojawia się zalążek nasiona, który z czasem przeradza się w postać dojrzałą otoczoną łupinką (calyx), mocno nasączoną żywicą.

ROŚLINA MĘSKA - dojrzewa niemal równocześnie lub później niż żeńska. W początkowej fazie rośnie szybciej; później szybciej przekwita. W dojrzałym stadium jest z reguły mniejsza i dużo rzadsza niż roślina żeńska. Kwiaty mają kształt kulek wyrastających u nasady liścia, które to kulki następnie nabrzmiewają przechodząc w krztałt jajka i pękają uwalniając pyłek - proszek koloru żółtawego w dotyku zbliżony do talku.

Ważną rzeczą jest, by umieć rozpoznać obydwie postacie rośliny w najwcześniejszym okresie, co pomorze w uprawie sinsemilli i pozbawi złudzeń co do przewidywanej ilości marihuany.


ROZDZIAŁ 11 - zbieranie, suszenie, przechowywanie

Zbieranie odbywa się najczęściej w 2-3 miesiącu od zakwitnięcia. W naszych warunkach klimatycznych - jeżeli nasiona wysiejemy w maju - okres zbioru przypadnie na październik (zależy od pogody). W przypadku hodowli domowej przed przewidywanym zbiorem należy ograniczyć podlewanie, zwiększyć temperaturę i zintensyfikować światło. Gdy liście zaczną lśnić to znaczy że roślina jest gotowa do zbioru.

Rośliny najlepiej wyrywać z korzeniami, a następnie powiesić pod sufitem - korzeniem do góry. Pomieszczenie do suszenia musi byś suche, przewiewne i ciepłe (ok. 50 stopni). Po kilku dniach należy oberwać duże liście (można to zrobić wcześniej), później oberwać marihuanę z łodygi i włożyć do papierowych tutek, pozostawiając je otwarte przez kilka dni. Nie można roślin przesuszać, ponieważ kruszą się i proszkują. Rośliny z giętkimi łodygami umieszcza się w słoikach, każdy krzak osobno i tak przechowuje w suchym i chłodnym miejscu z dala od światła. Słoiki należy co jakiś czas otwierać by uniknąć procesów gnilnych. Tak przygotowana i przechowywana "trawa" będzie podobna do tytoniu.


ROZDZIAŁ 12 - Sinsemilla, cykl ŻYCIA i uprawa

Dzikie konopie mają następujący cykl rozwoju: od nasiona przez kiełek, następnie forma przedkwiatowa, forma dorosła - dwa rodzaje (jedna z pyłkiem, druga z nasionami). W celu uzyskania narkotyku często zrywa się rośliny w stadium kwiatowym, przed powstaniem nasion. Ponieważ uprawa sinsemilli polega na hodowli beznasiennej wykluczającej zapylanie i powstawanie nasion, należy zastosować specjalne techniki - aby nie dopuścić do zapylenia uprawy, a uzyskać nasiona do dalszego wysiewu. Przyjmuje się, że gdy roślina wytwarza nasiona, to jej życie jest krótkie i THC nie ma czasu się odłożyć. Jeżeli roślina jest zapylona to większość energii życiowej "idzie" na produkcje nasion zamiast na wzrost i produkcje żywicy. Natomiast roślina niezapylona produkuje przez całą swą egzystencje kiście kwiatów, a ta niezapylona z nasionami kończy ową produkcje w momencie zapylenia. Przyjmuje się również, że z chwilą zapylenia kończy się produkcja substancji odpowiedzialnej za wzrost w głównej łodydze.

Hodowca musi zaingerować w cykl życia konopi aby uniemożliwić zapylanie roślin żeńskich w naturalny sposób. Staranny hodowca może wyprodukować tyle nasion czystego typu, ile potrzeba do następnego wysiewu, nie ryzykując zapylenia zasadniczej uprawy. Męski rodzic wykazujący pożądane cechy jest wyizolowany, a pyłek zebrany i ostrożnie naniesiony na kwiaty roślin żeńskich.


ROZDZIAŁ 13 - techniki zapylania

Kontrolowane ręczne zapylanie składa się ze zbioru pyłku z męskich roślin i nakładania pyłku na kwiaty żeńskich roślin. Zbieranie pyłku polega na podłożeniu naczynia pod kwiat i potrząśnięcie (kwiatem naturalnie). Najlepszą porą do zbierania pyłku jest poranek, zanim promienie słońca otworzą torebki pyłkowe. Pyłek zbiera się z roślin najzdrowszych i najlepiej rozwiniętych. Męskie rośliny najlepiej obserwować i zbierać pyłek zaraz po otwarciu pylników ok. kilku godzin). Od momentu pojawienia się pierwszych oznak męskości (pojawienie się drobnych kulek u nasady liści) do chwili otwarcia pylników mija 1-5 tygodni. Pyłek zbiera się po 1-2 tygodniach (po wcześniejszym założeniu torebek z nylonu). Można obcinać kiście kwiatów męskich i zbierać z torebkami. Pyłek trzeba wysuszyć. Nie wolno zbierać zbyt szybko ponieważ nie będzie pyłku. Pyłek nie może dostać wilgoci. Żeńską roślinę należy zapylać wtedy, gdy białawy, blady słupek wyłania się z kielicha. Najlepiej zapylać gdy słupków takich pokaże się na roślinie dużo i zrobić to w dolnych partiach rośliny, unikając w ten sposób zbyt dużego nasłonecznienia. Z rośliny którą zapylimy usuwamy wszystkie duże liście. Zapylenia dokonujemy nakładając pyłek pędzelkiem lub pęsetą. Po nałożeniu pyłku potrząsamy rośliną (LEKKO!!).

Gdy zapylenie nastąpiło poprawnie to kielich zaczyna pęcznieć, w tym okresie roślina wymaga dużego nawodnienia. Pełną dojrzałość nasiona uzyskują po ok. 2-4 tygodniach. Przy bardzo złej pogodzie (deszcze) może nastąpić niedorozwój roślin. Oznaką że nasiona są niedojrzałe jest to, że łupinka wysycha i wyrastają z niej ciemne nasiona.


ROZDZIAŁ 14 - rozgałęzienie, sadzonki, odnóżki

Do rozmnażania można również stosować odrosty. Polega to na pobraniu z rosnącej rośliny o dobrych właściwościach odnóżki, ukorzenieniu jej i hodowli jako osobnej rośliny. Najlepiej ukorzeniają się młode i silne rozgałęzienia boczne grubości 3-7 mm średnicy. Nie należy ukorzeniać odgałęzień roślin słabych, chorych, uszkodzonych. Metodą na sprawdzenie zawartości KARBOHYDRATU (im więcej tym lepiej urośnie) jest moczenie świeżo odciętej łodygi w roztworze jodyny. Jeżeli ilość karbohydratu jest odpowiednia, to roztwór zabarwi się na brązowo. Męskie rośliny zawierają więcej karbohydratu niż żeńskie. Rośliny żeńskie zawierają więcej NITROGENU który utrudnia ukorzenianie się.

Rośliny z których będą robione odnóżki, należy podlewać świeżą wodą, a rosnąć muszą w pełnym słońcu. Powinny być ciasno posadzone ze względu na dłuższy czas wzrostu, który potrzebny jest na odłożenie się odpowiedniej ilości karbohydratu. Najlepiej wybrać łodygi dolne, które zakończyły rozgałęzianie i zaczęły gromadzić skrobię. Na 2 tygodnie przed odcięciem łodygi od rośliny głównej należy owinąć łodygę w miejscu cięcia nieprzezroczystą taśmą. Łyko w łodydze należy lekko oskrobać lub zgnieść poniżej łodygi przeznaczonej na sadzonkę. Sadzonkę, którą chcemy ukorzenić, najlepiej ściąć żyletką i natychmiast umieścić jej końcówkę w czystej wodzie. Cięcia najlepiej dokonać w wodzie. Sadzonka musi mieć długość 10-45 cm. Środowisko sadzonek musi być ciepłe i wilgotne. W ziemi do której wsadzamy odrosty, robimy patyczkiem otwory niewiele szersze obwodem od łodygi sadzonki, o odległości nie mniejszej niż 10 cm. Końcówkę odnóżki, którą wsadzamy do ziemi, dobrze jest posmarować środkami grzybobójczymi oraz regulatorem wzrostu. Odległość otworu od dna pojemnika z ziemią powinna wynosić min. 10 cm. Po wsadzeniu sadzonki do ziemi należy uważać by nie zetrzeć regulatora wzrostu i płynu grzybobójczego, trzeba też delikatnie ugnieść ziemię wokół rośliny.

Przez pierwsze dni należy zwracać na roślinę pilną uwagę. Sadzonki podlewa się codziennie odżywczym roztworem. Odnóżki zwykle szybko rozwijają system korzeni i są gotowe do przesadzenia po okresie 3-6 tygodni. Ukorzenienie zależy od ilości tlenu w atmosferze. W pomieszczeniu w którym następuje ukorzenienie, musi być świeże powietrze. Dobrze jest stosować witaminę B1.


ROZDZIAŁ 15 - odrosty

Inną metodą rozgałęziania są odrosty. Metoda ta polega na tym, że korzenie rozwijają się na łodydze, która jest przyłączona do łodygi rodzica, wspomagając rozwój sadzonki. Po pewnym czasie łodyga matki zostaje rozłączona, a w miejscach, w których puściły korzenie, rozwijają się samodzielne rośliny. Różnica odrostów od sadzonek polega na tym, że ukorzenianie następuje, gdy pęd jest połączony z rośliną rodzicem. Ukorzenianie odrostu jest zapoczątkowane poprzez zabieg zabezpieczający przed napływem produktów fotosyntezy rośliny matki do odrostów. Zabieg ten polega na odrapaniu łyka (zewnętrznej kory) wokół odrostów i oddzieleniu tym samym łodygi matki. Metoda taka jest pewniejsza od rozgałęziania, ale dobra tylko na małą skalę, ponieważ wymaga więcej czasu. Żeby uzyskać korzeń potrzebne jest zaciemnienie miejsca wzrostu. Brak światła, dobre dotlenienie i wilgoć powodują o powstaniu korzenia. Nie należy zapominać o odpowiedniej temperaturze.


ROZDZIAŁ 16 - hodowla na siatce

Hodowla na siatce ma na celu wyprodukowanie maksymalnie dużej ilości marihuany z jednej rośliny. Dzięki tej technice roślina maksymalnie pnie się ku górze i rozgałęzia (nawet najdrobniejszymi odrostami). Potrzebnych jest kilka słupków. Ustawia się je co 1-2 m, między słupkami rozciąga żyłki na wysokości 30-45 cm od siebie. Najlepiej ustawić słupki w kierunku z zachodu na wschód, aby uzyskać najlepsze nasłonecznienie. Rośliny umieszcza się pośrodku między słupkami (1 sadzonka między 2 słupkami). Odgałęzienia przymocować sznurkami - przeplatając między żyłkami - aby rosły poziomo. Zamiast żyłek i słupków można również stosować siatkę. Postępowanie tak jak przy słupkach.


ROZDZIAŁ 17 - sukces !

Odgałęzienia wychodzące z dolnej części rośliny są zaciemnione przez górne partie rośliny, powoduje się, że roślina ma więcej energii na rozwój górnych partii, które są lepiej nasłonecznione, skutkiem czego jest fakt wspinania się konopi ku górze. Można usuwać z dolnych części tylko liście lub całe gałęzie.