Zespół jest czołowym przedstawicielem punkowego podziemia lat 90. Nazwę zespołu można tłumaczyć jako "porozumienie". Powstał w 1990 roku w Pile, a w pierwszym składzie znaleźli się Rafał "Kazi" Kasprzak (wokal, gitara), Michał "Dósioł" Thiede (gitara basowa, akordeon) i Darek "Qłak" Kułak (perkusja). Zadebiutował wydanym własnym sumptem w roku założenia singlem "Sami wobec siebie" ("Sami wobec siebie" , "Ptasiek" , "Czorsztyn '90", "...dwie łodzie..."), występował u boku Fugazi, na dwa koncerty wyjechał do Czech, jak również odbył minitrasę po Europie Zachodniej (Niemcy, Belgia, Francja). W 1991 r. przedstawił kolejnego singla ("Szybki kawałek", "War {megamix}"). Pierwszy album grupy ("Mega Yoga") ukazał się w 1992 r. w wersji kasetowej nakładem TH Records, czyli firmy utworzonej przez samych członków Aliansu. Mimo że "Mega Yoga" wkrótce doczekała się edycji kompaktowej - ze względu na słabą technicznie jakość nagrań było to raczej oficjalne demo niż prawdziwie artystyczna wypowiedź, choć już ten materiał wskazywał na spore możliwości zespołu, który tradycyjny punk przełomu lat 70. i 80. potrafił ciekawie zaaranżować na takie instrumenty, jak akordeon, flet i liczne perkusyjne. W każdym razie Alians zdobywał zwolenników zarówno w polskim światku niezależnym, jak i poza granicami kraju. W kwietniu 1992 r. zespół odbył trasę po Czechach, a w sierpniu tego samego roku występował przed niemiecką publicznością. W 1993 r. wystąpił ponad dwadzieścia razy w Szwajcarii, Holandii, Anglii i ponownie w Niemczech. W Polsce poprzedzał Chumbawambę, wystąpił też podczas toruńskiej imprezy Africa Is Hungry (gdzie wracał w latach 94, 99 i 2001). W lutym 1994 r. Alians siedemnaście razy wystąpił w Anglii i Niemczech, dziesięć miesięcy później siedem razy w Holandii. "Gavroche" - to drugi album zespołu (94). Przeważały na nim krótkie, dynamiczne i przy tym niekiedy melodyjne utwory punkowe z domieszką folku, reggae i ska. W 1995 r. formacja uczestniczyła w szczecińskim Kolabonight Kolaborantów oraz w warszawskim koncercie w Colosseum na rzecz ofiar wojny w Czeczenii. W drugiej połowie 1996 r., po występie na niemieckim festiwalu w Zittau i udanej trasie po Polsce u boku angielskiego The Ukrainians i fińskiego Hitmen 3 - zespół przedstawił trzeci, bardzo efektownie wydany album pt. "Cała anarchia mieści się w uliczniku", na którym zadebiutował trębacz Bartłomiej "Szkodziarka" Klink. W warstwie tekstowej muzycy kontynuowali dawne wątki, a w "Oczywistych sprawach" rozprawiali się z interesownością Kościoła Katolickiego. Następny rok, to kolejne koncerty w Niemczech, Holandii i Belgii. W Polsce poprzedzał NoMeansNo. W 1998 r. doszli Marcin "Gwizdek" Gwizuń (puzon), Tomasz Kunieg (saksofon) i Sebastian "Anema" Czajkowski (instr. klawiszowe). Pierwszą płytą, nagraną w nowym składzie, był minialbum "W samo południe" (98). Jednak dopiero wydane dwa lata później "Równe prawa" pokazały pełnię możliwości grupy. To jej najdojrzalsze i najlepsze dzieło, w czym niemała zasługa jeszcze urozmaicających i wzbogacających brzmienie nowych członków grupy. "Równe prawa" uwidoczniły, że dla Aliansu coraz większe znaczenie mają reggae (m.in. "Anemico", przeróbki piosenek Petera Tosha "Leave My Business" i "Equal Right" oraz The Clash "White Man In Hammersmith Pałace") tudzież ska (m.in. świetny instrumentalny utwór "Partida" czy prawdziwa ozdoba płyty "Nic do stracenia") - bo wśród dwudziestu utworów znalazło się raptem pięć typowo punkowych (np. "Ptasiek", "Zupełnie prosty człowiek" i przeróbka standardu The Clash "I Fought The Law"). W latach 2000 i 2001 Alians wystąpił podczas Punkowej Orkiestry Świątecznej Pomocy w Krakowie. Ponadto członkowie zespołu wspomagali Pidżamę Porno na płytach "Złodzieje zapalniczek" (M. Gwizuń i T. Kunieg), "Styropian" (M. Thiede) i "Marchef w butonierce" (B. Klink). M. Thiede, T. Kułak i S. Czajkowski grają równolegle w zespole Świat Czarownic. W połowie roku 2002 ukazały się reedycje czterech płyt Aliansu: "Mega Yoga", "Gavroche" , "Cała anarchia mieści się w uliczniku", "W Samo Południe".